 |
" ชื่นชม " " ประทับใจ" " เข้าใจ " และ " เห็นใจมากๆ ครับ "
.. มันเป็นเรื่องจริงๆ ครับ ใครที่ผ่านมาอ่านแล้วคิดว่าเวอร์ ขอยืนยันว่า เป็นแบบนี้จริงๆ ชีวิตหมอในเวรที่ยุ่งๆ ใน รพ.ศูนย์ ก็แบบนี้แหล่ะ ไม่ได้นอนทั้งคืน เป็นเรื่องธรรมดา, CPR(กู้ชีพ) 3-4 case เป็นเรื่องธรรมดา ........ พอตายไปหนึ่ง ก็อย่าพึ่งเบาใจ อย่าไปคิดว่าจะได้นอน ..... เพราะนั่นไง ตายไป 1 ก็ทำให้มีเตียงว่างและ ...... ก็ทำให้เคสที่รอคิวไว้ที่ ER ก็จะขึ้นมาต่อทันที ...... ก็ต้องออกไปรับเคสใหม่ ๆ ไปเรื่อยๆ ไปถึงเช้า ^^
...... ผมเป็นคนนึงที่ผ่านจุดนั้นมาแล้ว เข้าใจคำว่า " สว่างคาตา " " ฟ้าเหลือง " และอีกหลายๆคำ ...... และถึงแม้จะดูแลสุขภาพตัวเองตามสมควร ..... ก็ยังไม่วายเป็นโรคกระเพาะจนได้ ซวยชิบไม่รู้จะไป Advice คนไข้อย่างไงเลย เรื่องการกินอาหารให้ตรงเวลาเนี่ย ตัวเองยังทำไม่ได้ ๆๆๆ ...... โรคกระเพาะ ซึ่งก็เป็นครั้งแรกตอนเป็น Ext เจ็บมากๆ ปวดท้องมากๆ เข้าใจแล้วความเจ็บ ความทรมาณของคนไข้ มันเป็นอย่างไร ...... เจ็บมากๆ จนเดินไม่ได้ ปวดจนร้องไห้ ...... ปวดท้อง ๆ ๆ ...... ต้องไปฉีดยาที่ห้องฉุกเฉิน (ER) , สรุปว่าได้พักครึ่งวันครับ และตอนเย็นต้องไปอยู่เวรต่อ ......
......... ทำไมไม่หยุดหน่ะหรอ ก็ไม่มีคนหน่ะสิ และมันก็เป็นความรับผิดชอบของเรา ถ้าเราไม่ไปคนอื่นเดือดร้อน ....... มันเป็นเวรเรา เราก็เกรงใจเพื่อนๆ ไม่กล้าไปแลกเวรฉุกเฉิน (เพราะการแลกเวรฉุกเฉินควรจะเอาไว้ใช้ในกรณีฉุกเฉินจริงๆ ไม่ใช่แลกพร่ำเพื่อ เช่น เก็บไว้ใช้เวลาญาติเสีย ญาติตายจะต้องลาไปงานศพคนในครอบครัว เป็นต้น) เพื่อนก็ติดเวรเหมือนกัล เหนื่อยเหมือนกัน แต่ก็ยังดีที่เพื่อนแลกให้ไปอยู่เวร ward เบาๆ ......... ซึ่งตอนนี้ โรคกระเพาะก็ยังเป็นอยู่เลย ..... แย่สุด ๆ
........ เคยเสียใจที่ไม่แน่ใจว่า "ได้ช่วยเขาเต็มที่หรือยัง" (เพียงแต่ตอนนั้นยังจบใหม่ๆเลยทำอะไรยังไม่คล่องไปบ้าง แต่ก็ไม่เคยทิ้งคนไข้ เขาอาการไม่ดีเราก็ไม่ได้นอนเหมือนกัน)
.......... ถึงแม้จะเคยเสียใจที่ไม่แน่ใจว่า "ได้ช่วยเขาเต็มที่หรือยัง" >>> แต่ก็ไม่มีอะไรที่ทำให้เราเสียใจมากไปกว่า ....... เมื่อเราทำเต็มที่แล้ว แต่โดนรังสีอำมหิตจากญาติ โดนด่า โดน noid ใส่ ...... เคยโดนด่าที่ ER หาว่าไม่ไปดูคนไข้ ..... ทั้งๆที่ไปดูคนไข้ที่อาการหนักกว่าก่อน ...... และอีกหลายกรณี
........... ก็ต้องอดทนไป และถือคติว่า " จงอย่าหลุด " " จงอย่าระเบิดใส่คนไข้และญาติ " เพราะจะทำให้เราปวดหัวตามมาอีกมากมาย ..... ส่วนใหญ่หากจวนเจียนจะทะเลาะ จะขึ้นเสียง ผมจะใช้วิธีขอไปห้องน้ำ หลบไปทำใจสักพัก ..... แล้วเริ่มใหม่ เอาแบบดีๆ เลย ส่วนใหญ่จะตามใจ อันไหนให้ได้ก็ให้ ไม่อยากมีปัญหา(ฝืนใจตัวเองมากกกกกก) , บางเดือนคิดถึงบ้าน , บางช่วงอยู่ดี ดี ก็เครียด เซ็ง เศร้า จิตตก หงุดหงิด, บางทีอยากจะลาออก หยิบใบลาออก เขียนใบลาออก
...... เออ ยังดีไม่ยื่น เอ๊ะหรือถ้ายื่นไปจะดีกว่า ??!! T _ T, เรื่องฟ้องร้องก็กลัว ก็เครียด ทำงานอยู่บนความเสี่ยง , ปลง สังเวชกับกฎหมายไทย ที่สามารถฟ้องแพทย์ทั้งแพ่งและอาญาได้ T _ T"
............. วัน เวลา ผ่านไป ........... ค่อยๆ อดทน อดทน และอดทน ....... จนตอนนี้ Fade ตัวเองมา เรียนเฉพาะทาง ชิวิตค่อยดีขึ้นตามลำดับ
.............. อยาก เป็นกำลังใจให้ " หมอ " ทุกคนตั้งใจ อดทน และผ่านพ้นจุดที่หนักที่สุดไปได้ครับ ^^
.............. อยากขอให้ผู้ป่วย ญาติ เข้าใจหมอที่ทำงาน รพ.ศูนย์ ในมุมนี้บ้างครับ ^ _ ^
............... ยืนยันว่าก่อน entrance เข้าใจว่าหมอเป็นอาชีพที่งานหนักครับ รู้แค่นั้น จึงเลือกเรียนเข้ามา ...... ไม่ได้มีกระทู้แบบนี้ให้อ่าน ....... เพราะผมไม่กลัวงานหนัก ไม่กลัวลำบาก .......... แต่ผมว่าปัญหามันไม่ใช่ที่งานหนักครับ ..... แต่เป็นที่ " ความเครียด " มากกว่า ....... เพราะจริงๆแล้วหมอเป็นอาชีพที่เครียดมาก ถึงมากที่สุด บางช่วงก็เครียดโคดๆ ..... ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบความเครียดเท่ารัย จึงค่อนข้างจะ Toxic พอตัว
........ ถ้าให้เลือกใหม่ ผมพูดเต็มปากว่า " ไม่เลือกแน่นอนครับ อาชีพนี้ " เพื่อนๆที่เรียนใกล้เคียงกัลตอน มอปลาย แต่เอ็นท์เข้าคณะอื่นไป ..... ตอนนี้ชีวิตเขาก็โอเครกันครับ ...... Plan ว่า ตัวเองก็คงไม่ทำอาชีพนี้ต่อไปอีกนานหรอก ..... สักพักพอมีลู่ทางอย่างอื่น อาจจะไป ^^
| จากคุณ |
:
ไฮเปอร์ แมเนีย  
|
| เขียนเมื่อ |
:
31 ม.ค. 55 02:28:06
|
|
|
|
|
36 ชั่วโมง ชีวิตแพทย์ใช้ทุน
