คุณ vatanasak : i wonder
if you have ever come across poetry.com I have written some
poems and would like to share them with you .....maybe we
can organize something for the thai poets
คุณปรียานุช : send them
through Email : toonuch@yahoo.com
คุณ แดงน้อย : ทำไมถึงแต่งให้นางเอก
ที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างทะนุถนอม จากพ่อแม่ที่รัก กลับไปหลงใหลได้ปลื้มกับผู้ชายแบบนั้น
ไม่น่าจะเป็นไปได้ ถ้าเด็กได้รับการเลี้ยงดูอย่างดี อยู่ในสภาพที่ดี
คงต้องรักครอบครัวของตัวเองมากกว่านี้แน่นอน
คุณปรียานุช : เหรอค่ะ
ยินดีรับคำเสนอแนะค่ะ
คุณ Mt.Everest : สวัสดีครับ
ผมอยากถามถึง แรงจูงใจ ที่ ใครสักคนจะ ทำ เขียนหนังสือ สักเล่ม
เล็กๆ มันยากแค่ไหนครับ ที่จะได้พิมพ์ คนธรรมดาจะลุ้นได้บ้างไหมครับ
กรุณาไขความเป็นวิทยาทานด้วยครับ
คุณปรียานุช : เป็นคนธรรมดาเหมือนกันค่ะ
ทำทุกอย่างเอง ตั้งแต่วางรูปเล่ม วิ่งหาโรงพิมพ์ และ อื่กหลายๆ
ขั้นตอน
คุณ Watida : อะไรเป็นเหตุจูงใจให้แต่งเรื่องนี้ขึ้นมา
ซึ่งมีความรู้สึกว่า มันไม่ได้เป็นเรื่องที่ใกล้ตัวคุณปรียานุชมากเลย
คุณปรียานุช : นั่นซิค่ะ
ไกลตัวเองมากๆ แต่เหตุจูงใจคงมาจากหลายๆ อย่างค่ะ
คุณทหารเรือ : สวัสดีครับ
คุณปรียานุช ผมมือใหม่หัดเล่น บังเอิญเปิดพบตรงนี้ เพียงแต่อยากบอกว่า
แอบปลื้มคุณปรียานุชตลอดมา จะบอกว่าแอบรักก็ไม่ได้ เพราะว่าผมรักภรรยาผมมาก
ผมและภรรยา เคยถ่ายรูปด้วยกันที่ฮ่องกง เมื่อตอนคุณนุชประกวด
ผมยังอวยพรให้คุณนุชชนะเลยนะ ที่จริงก็อวยพรตามมารยาท แต่จริงใจ
เอ้อ.ถ้าผมโสดคุณยังไม่แต่งงานละก็มีลุ้น สวัสดีครับ ถ้าตอบคุณนุชจะได้กุศลมาก
น ะ จ ะ บอ ก ใ ห้
คุณปรียานุช : โอ้โฮสนุก
อยากลุ้นด้วยคน
คุณสุจิตรา สุขสว่าง :
น่าทึ่งจังเลยไม่คิดว่าคุณปรียานุช จะเป็นนักเขียน แถมเขียนได้ดี
เสียอีก อยากทราบว่า เคยเขียนหนังสือเล่มไหน ก่อนหน้านี้ไหมค่ะ
คุณปรียานุช : เคยเขียนแต่เรื่องสั้นๆ
ค่ะ
คุณจินตนา อึ้งตระกูล พิษณุโลก :
ชอบละครเรื่องเก็บแผ่นดินมากค่ะ อยากให้สร้างตอนต่อไปอีก สร้างตัวละครได้เหมาะสมมากค่ะ
แล้วจะติดตามผลงานต่อไปนะคะ
คุณปรียานุช : ขอบคุณค่ะ
คุณก้อนดิน : มีเทคนิคง่ายๆ
อย่างไรบ้างครับ ในการเริ่มเขียน และมีแรงบันดาลใจอะไร ถึงได้แต่งเรื่องนี้ครับ
คุณปรียานุช : เทคนิคง่ายๆ
คือ "ตั้งใจ" แรงบันดาลใจ คือ "ความสะเทือนใจ"
คุณอาทิตย์ : เก็บแผ่นดินเป็นเรื่องที่จุดไฟในหัวใจของดิฉันอีกครั้ง
ให้เชื่อมั่นต่อความรัก และต่อส่วนรวม และการจำแนกแยกแยะ ขีดเส้นระหว่างส่วนตัวและส่วนรวม
ไฟในหัวใจ ทำให้มีพลังในการก้าวเดินต่อไป
คุณปรียานุช : เห็นด้วยค่ะ
คุณ toonis : เมื่อลายกนกมารวมกับโบตั๋น
ก็เลยได้กนกลายโบตั๋นที่งดงาม ออกมาเป็นผลงานดีๆ อย่าง "เก็บแผ่นดิน"
ให้คนดูได้ชื่นชมใช่ไหมคะ
ชื่นชอบ ชื่นชมและเชื่อมั่น ในผลงานของพี่ตู่และพี่นุชเสมอ
แต่รู้สึกว่า "เก็บแผ่นดิน" จะเป็นงานที่ลงตัวที่สุด
ระหว่างคุณภาพและความบันเทิง โดยส่วนตัวคิดว่า ละครที่จะให้ประโยชน์แก่คนดูได้มากจริงๆ
นั้นต้องทำแล้วมีคุณภาพ และมีคนดูด้วย "เก็บแผ่นดิน"
ก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ ค่ะ
เคยได้มีส่วนร่วมในผลงานเล่มแรกของพี่นุช และได้รับจดหมายตอบจากพี่นุชรู้สึกปลื้มมากเลย
ยังติดตามผลงานของพี่ตู่ พี่นุชและเป่าจินจงเสมอนะคะ แต่ที่ไม่ค่อยได้เขียนไปให้กำลังใจ
เพราะเห็นว่าทุกอย่าง ลงตัวหมดแล้ว ทั้งความรักและการงาน รวมถึงแฟนๆ
ต่างก็ชื่นชมผลงานของเป่าจินจงกันทั้งนั้น แต่ยังไงก็ยังส่งกำลังใจไปให้เสมอค่ะ
ขอออกความเห็นเกี่ยวกับการจบของเก็บแผ่นดินนะคะ น้องคิดว่างดงามที่สุดแล้ว
คิดว่าการที่มินทะดา ตัดสินใจกลับไปเก็บแผ่นดินเพียงลำพังนั้น
เหตุผลไม่ใช่เพียงเพราะต้องการกลับไปกู้ชาติเท่านั้น แต่มินทะดามีความรักที่ยิ่งใหญ่ด้วย
เขารู้ตัวดีว่า เขามีหน้าที่ต่อประเทศชาติ เขาต้องทำหน้าที่นั้น
อย่างดีที่สุด เสียสละทุกอย่าง แม้กระทั่งลมหายใจ ชีวิตของเขาไม่อาจเป็นหลักประกันที่ดีให้ใครได้
เขาจึงเสียสละจากไปโดยไม่ข้ามมาฝั่งไทยก่อน เพราะเขารู้ว่าถ้าเขากลับไปอีก
พันพัสสา ก็ไม่มีวันตัดใจจากเขาได้ เขาได้เห็นคนที่คู่ควรจะคุ้มครองพันพัสสาแล้ว
เขาจึงเสียสละจากไป กลับไปหาทางเก็บแผ่นดินตามทางของเขา โดยที่อาจจะติดต่อกับอองดีที่อยู่ทางฝั่งไทย
ช่วยเหลือกัน แต่เขาไม่มีวันยอมให้พันพัสสามีหวังในตัวเขาอีก
พันพัสสาเองก็เช่นกัน เธอเองไม่ได้มีแค่ หน้าที่ต่อหัวใจตัวเองเท่านั้น
เธอยังมีหน้าที่ต่อบุพการี ผู้ให้กำเนิดชีวิตและเลี้ยงดูมา เป็นความรักที่ยิ่งใหญ่
ไม่แพ้ความรักของหนุ่มสาว ถ้าเธอทิ้งพ่อ แม่ ไปโดยปล่อยให้ พ่อ
แม่ ทุกข์ทรมานใจอยู่ทางนี้ เธอก็ไม่มีวันมีความสุขไปได้เหมือนกัน
การจบแบบนี้น่าจะลงตัวที่สุด ทำให้คนดูได้คิด และสามารถต่อภาค
2 ได้อีกนะคะ
พี่นุชคะน้องสนใจ งานเขียนบทละครโทรทัศน์มากเลย ถ้าจะสมัครเป็นลูกมือ
เขียนบทโทรทัศน์ของเป่าจินจง นี่เป็นไปได้ไหมคะ ถ้าจะส่งผลงานให้พี่นุชพิจารณา
ส่งไปที่ไหนถึงจะสะดวกคะ ทางจดหมายหรือทาง อี-เมล์ ขอที่อยู่ที่ติดต่อสะดวกที่สุดได้ไหมคะ
ที่จริงมีอยู่เหมือนกัน แต่ไม่แน่ใจว่าถูกต้องหรือเปล่า
อยากถามเรื่องสุขภาพพี่นุชด้วยว่าเป็นยังไงบ้าง โครงการ นุช
จูเนียร์ กับ ตู่ จูเนียร์ จะสำเร็จหรือยังคะ แต่เชื่อว่าตอนนี้
พี่นุชคงมีความสุขมาก เพราะว่าได้ผลตอบแทนที่ยิ่งกว่าตัวเงิน
คือความรัก ความชื่นชมของคนดูละคร คนอ่านงานเขียน รวมถึงนักแสดงที่ร่วมงานด้วยกัน
คิดว่าสิ่งเหล่านี้ มีค่าที่ตีออกมาเป็นราคาไม่ได้ และคงทำให้พี่นุชสุขภาพดีไปด้วย
เพราะสุขภาพจิตที่ดีจะช่วยให้สุขภาพกายดีขึ้นใช่ไหมคะ
คุณปรียานุช : เรามาพบกันสักที
รอมานานแล้ว เห็นแต่ตัวหนังสือ
คุณ toonis : ฝากกลอนมาเป็นกำลังให้พี่นุช
2 ชิ้นนะคะ ชิ้นแรกไม่แน่ใจว่าเคยส่งให้พี่นุชอ่านหรือยัง ส่งอีกรอบแล้วกัน
"กนกลายโบตั๋น"
เปรียบได้กับจิตรกรรมอันล้ำค่า
ที่จับมาผสานเป็นงานศิลป์
ช่างคล้องจองต้องใจใครยลยิน
เห็นพ้องสิ้นควรคู่อยู่ร่วมกัน
ลายกนกแสนงามตามคำกล่าว
โบตั๋นเล่าสวยสมดูคมสัน
ช่างฝีมือจับวางต่างชาติพันธุ์
อัศจรรย์สรรสร้างช่างลงตัว
ศิลปะอาจจะสร้างได้อย่างฝัน
แต่เธอฉันดูช่างลางสลัว
เพียงไฟหวังส่องใจไม่มืดมัว
แต่ความกลัวรุมเร้าเข้าโรมรัน
การปกครองที่แตกต่างมาขวางกั้น
ให้เรานั้นห่างไกลใจไหวหวั่น
แต่สายใจโยงใยสายสัมพันธ์
เชื่อมถึงกันแม้บางเบาแต่เข้าใจ
เป็นโบตั๋นดอกเดียวที่เปลี่ยวเหงา
ยังคอยเฝ้าใคร่คิดนิมิตรใหม่
วาดโบตั๋นกับเส้นสายลวดลายไทย
งามวิไลเคียงคู่อยู่ร่วมกัน
ความรักนี้จะสิ้นลงที่ตรงไหน
ก็ขอให้สิ้นลงตรงใจฉัน
แม้เวลาผันผ่านเนิ่นนานวัน
ขอคงมั่นสัญญาว่ารักเธอ
ชิ้นที่ 2 เพิ่งแต่งเดี๋ยวนี้เองค่ะให้ละครเก็บแผ่นดิน พี่นุชอ่านจนตาลายหรือยังคะ
เอาน่ะ อีกนิดเดียวจบแล้วค่ะ เห็นใจคนบ้าน้ำหมึกนิดนึงนะคะ
"เก็บแผ่นดิน"
จะไปเก็บแผ่นดินที่สิ้นชาติ
ไม่เคยขาดอุดมการณ์จะสานต่อ
จะเก็บเลือดเก็บน้ำตามาถักทอ
ให้เพียงพอผืนดินถิ่นคาเซ
จะไปเก็บแผ่นดินแม้สิ้นหวัง
ฉันก็ยังมุ่งหน้าไปไม่หันเห
จะพลีชีพเพื่อชาวชนคนคาเซ
ไม่ลังเลพลีหัวใจให้เพียงเธอ
คุณปรียานุช : เมื่อไหร่มาพบพี่หละ
ต้องการคนเขียนบท ติดต่อมาด่วน
คุณ Always : สวัสดีครับ
ผมเพิ่งจะเริ่มหัดเขียนเรื่อง ได้ไม่นานเท่าไหร่ โดยมากจะเป็นเรื่องสั้น
เพราะไม่ค่อยจะทราบว่า การเขียนเรื่องยาวๆ เป็นยังงัย หรือทำกันอย่างไร
แต่ที่สนใจในตอนนี้ คือการเขียนบทละครโทรทัศน์ บทภาพยนตร์ ซึ่งได้ยินมาว่า
ค่อนข้างจะยาก จริงๆ แล้วช่วงนี้ยังตกงาน จริงๆ อีกก็คือตกมานานมากแล้ว
อยากลองศึกษางานด้านนี้ดู ซึ่งผมดูละครเรื่องนี้แล้ว ทำให้นึกถึงหนังหลายๆ
เรื่อง ที่มักจะนำตัวละครเข้าไปแฝงเข้ากับเรื่องจริง
เหมือนอย่างเก็บแผ่นดิน ก็จะมีเหตุการณ์ที่เข้าไปเกี่ยวข้อง
กับเหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้น จริงๆ ก็อยากทราบเหมือนกันว่า ในตอนที่เขียน
หรือเหตุที่เขียนเรื่องนี้ การสร้างตัวละครตัวแรกของเรื่องคือใคร
แล้วอะไรที่ทำให้ เกิดตัวละครที่เดินเรื่องราวในความเป็นไป
คุณปรียานุช :
มาพบกันที่ off คุยกันดีกว่านะคะ
คุณดา : ลูกชายอายุ 5
ขวบ ชอบเรื่องนี้มากเลย โดยเฉพาะเพลงยิ่งชอบมาก ร้องกันตลอด
แมัตอนนี้หนังจบแล้ว ก็ยังร้องเพลงอยู่ ร้องผิดๆ ถูกๆ อยากได้เนื้อเพลงมากค่ะ
ไม่ทราบว่าจะหาได้ที่ไหนค่ะ
คุณปรียานุช : ติดต่อขอที่
off ได้ค่ะ
คุณ Jirayu C. : ต้องขอปรบมือให้กับทุกสิ่งทุกอย่าง
ที่ประกอบขึ้นมาเป็นเก็บแผ่นดินเลยค่ะ และละครเรื่องนี้ ก็ประทับใจมากๆ
เลย แต่ไม่อยากให้มีภาค 2 แล้ว เพราะตอนสุดท้าย เหลือกัปตันคนเดียวกลับไปเก็บแผ่นดิน
ซึ่งมันไม่น่าจะเป็นไปได้ ที่กัปตันจะรอดชีวิตไปเก็บแผ่นดินคนเดียว
คุณนุชคิดว่าอย่างนั้นไหมคะ
คุณปรียานุช : คิดว่า
มินทะดาต้องทำได้ค่ะ
คุณ รักเก็บแผ่นดินและสิพราย :
บริษัทเป่ายิงชุบ บริษัทในเครือ เป่า จิน จง ที่คุณหนุ่ม อรรถพร
ธีมากร ได้รับหน้าที่เป็นผู้กำกับ จะมีจริงๆ หรือคะ นอกจากนี้อยากทราบว่าคุณปรียานุช
มีความเห็นว่าคุณหนุ่มมีความสามารถขนาดไหน เกี่ยวกับการแสดงคะ
ประทับใจคุณหนุ่มมานานแล้วค่ะ ถ้าจะส่งจดหมายไปให้คุณหนุ่ม ไม่ทราบว่าจะส่งไปที่ไหนดีคะ
อยากได้ที่อยู่ที่บ้านของคุณหนุ่มค่ะ
คุณปรียานุช : ที่อยู่สิพราย
233 ซ.ลาดพร้าว 115 คลองจั่น บางกะปิ กทม 10240
คุณ Cherry : เมื่อได้ดูเรื่องนี้
ก็ติดใจในเนื้อเรื่อง เนื้อหาและทำให้เกิดความสงสัยขึ้นมาในใจว่า
เรื่องนี้ได้แนวความคิดมาจากเหตุการณ์ก็อดอาร์มี่หรือเปล่า ทั้งที่ให้เด็กเป็นผู้นำ
ทั้งที่ยึดโรงพยาบาล เป็นต้น
คุณปรียานุช :
ใช่ค่ะ ส่วนหนึ่ง
คุณอาเหลียง : ถึง นายพันดี
ขอขอบคุณงานประพันธ์ "เก็บแผ่นดินฯ" ที่ทำให้เป่าจินจงได้สร้างละครที่ดีอีกเรื่อง
ชอบมากค่ะ เพราะตามปกติแล้ว จะไม่ชอบละครเท่าไร เพราะเบื่อกับการทะเลาะกัน
พูดจาส่อเสียด สรรหาคำหยาบ (ที่พอจะออกอากาศได้) มากล่าวในบท
น่าเบื่อมาก ที่สำคัญคือ ทีวีที่เปิดนี้ มีเด็กเล็กๆ ดูด้วย
ซึ่งเป็นการไม่ดีเลย หากเด็กจะจดจำสิ่งเลวร้ายไว้ อยากให้ทั้ง
"นายพันดี" และ "เป่าจินจง" สร้างละครที่ดี
ออกอากาศอีก เพราะต้องยอมรับว่า เป็นปลื้มกับ นายพันดี ตั้งแต่เป็น
"แม่เนีย" แล้ว
อยากให้มีภาค 2 ค่ะ เพราะอยากทราบวิถีชีวิต อย่างน้อยที่สุด
ก็แนวคิดของชนกลุ่มน้อย จากเดิมทีแล้ว รู้สึกเกลียดพวกที่เข้ามาปล้นโรงพยายาลที่ราชบุรีมาก
แต่เมื่อได้ชมสถานการณ์จำลองมาแล้ว รู้สึกเห็นใจเป็นอย่างมาก
ขอบคุณค่ะ อาเหลียง
คุณปรียานุช :
ขอบคุณเช่นกัน ชอบมากที่ มีความรู้สึกเห็นใจซึ่งกันและกัน
คุณเรียนไกล : สวัสดีค่ะ
คุณปรียานุช ที่นี่เรียนอยู่ที่เมืองนอก แล้วได้ข่าวละครเก็บแผ่นดินแรงมาก
เลยต้องเช่ามาดู แล้วก็รู้สึกชอบเรื่องนี้มากๆ ค่ะ แต่มีคำถามนึงอยากรู้ว่า
ในเรื่องใครเป็นคนร้องเพลงโลกไม่เท่ากันคะ แล้วไม่ทราบว่าทางเป่าจินจง
มีเว็บไซด์หรืออีเมล์มั๊ยคะ ช่วยบอกหน่อยนะคะ....ขอบคุณค่ะ
คุณปรียานุช : คนร้องคือคนที่แสดงเป็น
อองดี วิทย์ วิจิตรานนท์ ค่ะ, E-mail:toonuch@yahoo.com
คุณเม : ชอบพี่เขียนเรื่อง
เก็บแผ่นดินมากค่ะ ไม่อยากให้จบเลยค่ะ อยากให้มีต่อภาคสองจะได้ไหมคะ
เพราะหนูอยากให้ พระเอกกับนางเอกสมหวังมากค่ะ จะติดตามผลงานของพี่ไปเรื่อยๆ
ค่ะ
คุณปรียานุช : จบแล้ว
ก็มีเรื่องใหม่ ใจเย็นๆ ค่ะ
คุณดวง : ถามคุณปรียานุชว่าพักนี้สบายดีหรือ
คุณปรียานุช : สบายดีค่ะ
แต่งานยุ่งมาก
