คุณ ... ลายแตงไทย ... :
สิบปีก่อนทำงานอยู่ถนนสีลม ย่านวัดแขก ชอบเข้าไปร้านโชห่วยเก่าแก่ร้านหนึ่ง
เพียงผลักประตูเข้าไป กลิ่นหอมของเม็ดกาแฟคั่วใหม่ ก็ลอยคลุ้ง
หอมมาก ทำให้โอวัลตินร้อนแก้วเช้า ถูกแทนที่ด้วยกาแฟ คุณภาณุฯ
เคยชิมกาแฟร้านตุงฮู หรือเปล่าค่ะ แล้วความประทับแรกๆ เกี่ยวกับกาแฟแก้วแรกเป็นอย่างไร
คุณภาณุ : กาแฟตุงฮู เคยดื่มครับ
กาแฟแก้วแรกเป็นอย่างไร จำไม่ได้แล้ว มันนานมากแล้ว อายุเท่าไหร่ยังจำไม่ได้เลย
รู้สึกว่ามันเป็นเครื่องดื่มที่มีรส มีกลิ่น ต่างไปจากเครื่องดื่มที่เคยดื่ม
รู้สึกว่ามันมีพลัง และถ้ามันไม่ดี ผมคงไม่ดื่มมาจนถึงทุกวันนี้
คุณขวัญโดม ถาวรสุข :
คุณภาณุ คิดอยากจะเขียนเกี่ยวกับ อารมณ์กับเครื่องดื่มอื่นๆ
บ้างไหมคะ อย่างเช่น... อารมณ์แชมเปญ หรือว่า อารมณ์น้ำมะตูม
อิ อิ และคิดว่า อารมณ์ดังกล่าว จะมีได้ไหมคะ
คุณภาณุ : คงไม่ล่ะครับ
เพราะผมดื่มแต่กาแฟอย่างเดียว ที่ผมหยิบเอากาแฟ เพราะผมดื่มกาแฟ
ผมคิดว่าคนที่ดื่มแชมเปญ หรือเครื่องดื่มอย่างอื่น เค้าก็คงคิดเหมือนกัน
เวลาดื่มกาแฟแล้วรู้สึกอย่างไร คนดื่มอย่างอื่นก็คงรู้สึกคล้ายๆ
กัน
คุณนักอ่านจากมุมกาแฟ :
ที่อ่านเจอใน "อารมณ์กาแฟ" คุณเขียนว่าเคยเป็นช่างภาพเนชั่นแนลจีออกราฟฟิก....
แล้วสำหรับคนรุ่นใหม่ ที่เค้าอยากดำเนินตามแบบคุณ เค้าจะไปสมัครที่ไหนล่ะคะ
คุณภาณุ : ผมไม่ได้เขียนว่าเป็นช่างภาพ
ผมทำงานกับช่างภาพ ผมไปทำงานกับนิตยสารนี้ จริงๆ แล้ว ผมไม่ได้ทำงานให้เค้า
ผมทำงานกับเค้า คือ เป็นล่าม เป็นผู้ช่วยช่างภาพ เป็นผู้ดูแลโลเคชั่น
เท่านั้นเองฮะ ฝีมืออย่างผมนี้ยังอีก 10 ชาติครับถึงจะทำได้...
การสมัครเป็นช่างภาพแนลจีออกกราฟฟิก คงไม่ได้หรอกครับ การสมัครเข้าไปค่อนข้างลำบาก
เค้าไม่ได้สนใจดูเฉพาะว่า เป็นคนที่สนใจอยากจะทำเท่านั้น เค้าต้องเห็นงานของคุณ
จะเป็นลักษณะการติดต่อ หรือแนะนำของเพื่อน ของเพื่อนเสียมากกว่า
คุณเกษวัลย์ ตีรกานนท์ :
ผลงานชิ้นต่อไปจะเป็นแนวไหนคะ
คุณภาณุ : ยังคงเป็นเกี่ยวกับไกด์บุ๊คท่องเที่ยว
เหมือนเดิมครับ ชื่อ "เพียงสามแผ่นดิน" เป็นหนังสือที่บอกวิธีเที่ยว
อย่างละเอียดของ 3 ประเทศคือ ออสเตรเลีย เวียดนาม อินเดีย คาดว่าน่าจะออกมา
ประมาณกลางปีครับ
ทัศนะว่าด้วยเรื่อง "อารมณ์กาแฟ...
และที่ว่าง"
คุณ ... ลายแตงไทย ... :
... พื้นที่ว่าง สำหรับตัวเอง นึกถึงที่ๆ สามารถหย่อนก้นลง นั่งพัก
คิด โดยไม่ต้องรีบเร่ง และผ่อนคลายด้วยกาแฟหอมๆ สักถ้วย อ่านหนังสือต่อจากที่อ่านค้างไว้
และตามด้วยโปสการ์ด ถึงใครบางคน ไถ่ถาม บอกเล่าเรื่องราว ถ้าเป็นบรรยากาศแบบนั้น
คำลงท้ายมักเป็น ฉัน กับ กาแฟ ณ .....
คุณขวัญโดม ถาวรสุข :
ที่ว่างของตัวเรายังมีอยู่เสมอ ตราบใดที่ใจเราเปิดให้ที่ว่างต่อผู้อื่น
นั่นคือความอาทรและความรัก ที่ว่างแคบๆ สองคนรวมกันเป็นหนึ่ง
คงจะยิ่งอบอุ่นมากขึ้น......
คุณภาคภูมิ มารีพิทักษ์ :
ทัศนะที่ว่าด้วยเรื่อง อารมณ์กาแฟ... และที่ว่าง เมื่อได้ยินคำๆ
นี้ สิ่งที่นึกถึงคือ บรรยากาศผ่อนคลายกาแฟร้อนๆ นั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย
ผ่อนคลายอารมณ์ และการรอคอยใครสักคน...
คุณเกษวัลย์ ตีรกานนท์ :
บางช่วงทำให้รู้สึกอ้างว้าง ยังไงบอกไม่ถูก แต่พอดูโดยรวมแล้ว
รู้สึกอบอุ่นจังแหะ แปลกจริงๆ
