| ชาครีย์นรทิพย์ เสวิกุล
ชื่อเล่น
.. กอล์ฟ
เกิด
.. 13 มิถุนายน 2519 ที่ เวียงจันทน์ ลาว
| การศึกษา
.. |
อนุบาล |
ที่ เยอรมัน |
| |
ประถมต้น |
ที่ อัสสัมชัญธนบุรี และ รร.อินเตอร์เนชั่นแนล
ของ ปากีสถาน ที่ อังการ่า ประเทศตุรกี |
| |
มัธยมต้น |
ที่ รร.อินเตอร์ฯ ของ ปากีสถาน อังการ่า
ตุรกี |
| |
มัธยมปลาย |
ที่ อัสสัมชัญธนบุรี อัสสัมชัญบางรัก
และ เนลสัน คอลเลจ เมืองเนลสัน นิวซีแลนด์ |
| |
ปริญญาตรี |
สาขาวิชา รัฐศาสตร์การทูต เอก ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
และ ภาษาญี่ปุ่น มหาวิทยาลัยวิคตอเรีย กรุงเวลลิงตัน
นิวซีแลนด์ |
| |
ปริญญาโท |
สาชาวิชาเศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศ ภาคภาษาอังกฤษ
จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย |
การทำงาน
.. ผู้สื่อข่าว สำนักข่าวอาซาฮี ของญี่ปุ่น
ประจำกรุงเทพฯ
เกียรติประวัติและกิจกรรมพิเศษต่างๆ
| ปี 1991 |
- หนึ่งในคณะกรรมการผู้จัดงาน และผู้ร่วมแสดงในคอนเสิร์ตวัฒนธรรม
ของ เนลสัน คอลเลจ
|
| ปี 1992-1994 |
- หัวหน้าและหนึ่งในคณะกรรมการ กลุ่มนักเรียนต่างประเทศ
ของเนลสัน คอลเลจ
- คณะกรรมการกลุ่มนักเรียนต่างประเทศ ของเมืองเนลสัน
|
| ปี 1992, 1993 |
- นักฟุตบอลทีม เยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปีของโรงเรียน
|
| ปี 1993 |
- เป็นผู้ร่วมแสดงในงานวัฒนธรรม Asia 2000 ของรัฐบาลนิวซีแลนด์
- ได้รับแต่งตั้งให้เป็น พรีเฟ็กซ์ของบ้าน บาร์นิโคท
|
| ปี 1994 |
- ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าบ้าน บาร์นิโคต
(Barnicoat House) เนลสัน คอลเลจ นับเป็นนักเรียนต่างชาติ
และเป็นคนไทยคนแรก ที่ได้รับตำแหน่งนี้ ในช่วงเวลากว่าร้อยปีของโรงเรียน
- เป็นพรีเฟ๊กซ์ของโรงเรียน
- เป็นอาสาสมัครไปดูแลผู้สูงอายุ และคนพิการ
- มอบถ้วยรางวัล "SEVIKUL CUP" ให้กับวิทยาลัยเนลสัน
เพื่อให้เป็นรางวัล แก่นักเรียนต่างชาติดีเด่น ที่มีความเป็นผู้นำ,
มีผลการเรียนดี และมีส่วนร่วมในกิจกรรม ของนักเรียนต่างชาติของเนลสัน
คอลเลจ ในแต่ละปี
- เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน ไปศึกษาที่ประเทศญี่ปุ่น
ตามโครงการแลกเปลี่ยนนักเรียนของเนลสัน คอลเลจ และ
โรงเรียนมัธยม คิตะโอตซึ ในประเทศญี่ปุ่น
|
| ปี 1995-1997 |
- นักฟุตบอลทีมสังคม มหาวิทยาลัยวิคตอเรีย
|
งานอดิเรก ..... กีฬา: ฟุตบอล, เทนนิส, วอลเลย์บอล
อ่านหนังสือ, ฟังเพลง, ชมภาพยนตร์
ผลงานรวมเล่ม .....
ประวัติการเขียน .....
เริ่มขีดเขียนมาเรื่อยๆ ตั้งแต่ครั้งที่ยังตัวเล็กๆ ด้วยพ่อและแม่
ได้บอกอยู่เสมอว่า ไม่ว่าเราจะมีความรู้สึกอย่างไร ขอให้มีกระดาษกับปากกา
เป็นเพื่อนเอาไว้เสมอ และก็เขียนบรรยายความรู้สึกต่างๆ ใส่กระดาษ
ช่วงที่ไปเป็นนักเรียนประจำที่เนลสัน คอลเลจ ถือเป็นการจากครอบครัวที่ปกติ
ไม่ว่าคุณพ่อจะไปรับราชการที่ประเทศไหน ก็จะไปด้วยกันตลอด
ทั้ง 4 คน พ่อ แม่ ลูก ดังนั้นการไปเรียนที่เนลสันครั้งนี้
จึงถือว่าต้องไปอยู่ ในต่างประเทศคนเดียว เป็นครั้งแรกในชีวิต
ซึ่งพ่อกับแม่เป็นห่วงมาก แม้ว่าจะตามไปส่ง และดูสถานที่เรียน
ดูหอพักที่จะอยู่ รวมทั้งฝากฝัง กับครูผู้ดูแล ทั้งที่โรงเรียนและหอพักแล้วก็ตาม
โดยเฉพาะ อย่างยิ่งคุณแม่นั้น รู้ดีว่าเราคงต้องไปพบกับความอ้างว้างเดียวดาย
และเหงา เศร้า มากมายแน่ๆ จึงบอกไว้ว่า เมื่อไหร่ที่เกิดความรู้สึกเช่นนั้น
ก็ให้เอา หนังสือเรื่อง "เวลาในขวดแก้ว" ของพ่อ มาแปลเป็นภาษาอังกฤษ
นอกจากจะแก้เหงาแล้ว ยังได้ประโยชน์ด้วย ก็เลยแปล "เวลาในขวดแก้ว"
จนจบทั้งเรื่อง และเรื่องสั้นอีก สิบกว่าเรื่อง ส่วนใหญ่เป็นชุด
"ครีบหัก" นอกจากนี้ ก็เขียนกลอนเปล่า และความรู้สึกในช่วงต่างๆ
ซึ่งก็ได้หลาย เล่มสมุดเหมือนกัน
ที่เป็นชิ้นเป็นอันครั้งแรก คือการส่งกลอนเปล่าไปลงในนิตยสาร
"เธอกับฉัน" แต่เนื่องจากเขียนใส่ใน โปสการ์ด เลยมิได้ลงในส่วนของกลอน
แต่ได้รับตีพิมพ์ ในส่วนของจดหมายจากผู้อ่านแทน และทำให้ได้รับการ
ติดต่อจากเพื่อนๆ มากมาย
สำหรับทางด้านเรื่องสั้นนั้น เรื่อง "ความรักที่ยากยิ่ง"
เขียนไว้ในช่วงที่เรียนอยู่ ในมหาวิทยาลัยวิคตอเรีย ที่
เวลลิงตัน ได้ทดลองส่งไปให้คุณย่า บ.ก. (คุณนิลวรรณ ปิ่นทอง
บรรณาธิการ นิตยสาร "สตรีสาร") พิจารณา ก็ได้รับความเมตตาพิจารณา
ลงพิมพ์ในนิตยสาร "สตรีสาร" (ประมาณปี 1995) นับเป็นเรื่องสั้นเรื่องแรก
ที่ได้รับการตีพิมพ์
หลังจากนั้นก็เขียนเรื่องสั้นมาเรื่อยๆ แต่ไม่ได้นึกอยากส่งไปไหน
จนมาถึงเรื่องสั้น เรื่อง "กำแพงหัวใจ" ซึ่งในเรื่องพูดถึงการเมืองของไทยเรา
และแนวคิดที่เป็นไปได้ ที่นักการเมืองไทยควรจะมี ประจวบกับใกล้วาระ
การเลือกตั้งครั้งแรก ตามรัฐธรรมนูญใหม่ จึงได้ส่งไปให้นิตยสาร
"ขวัญเรือน" พิจารณา ซึ่งก็ได้รับการตีพิมพ์ใน ปักษ์หลัง
เดือนธันวาคม 2543 ก่อนการเลือกตั้งที่จะมีขึ้นในวันที่
6 มกราคม 2544 พอดี
ถึงอย่างไรก็เป็นคนที่ชอบเขียนจดหมายมากกว่าพูดคุยทางโทรศัพท์
|