|
ตอนยังทรงพระเยาว์ เรื่องที่ทำให้พระองค์ทรงตื่นเต้นมากที่สุดก็คือ คืนวันฉลองชัยชนะของฝ่ายพันธมิตร ตอนนั้นพระองค์ และพระขนิษฐาต่างทรงชักชวนกันหนีออกนอกประตูพระราชวัง เพื่อไปร่วมฉลองกับฝูงชนโดยที่ไม่มีใครจำได้ เหตุการณ์นั้นมีอะไรบางอย่างที่พระองค์ทรงรู้สึกว่า คล้ายคลึงกับการอ่านหนังสือ มันไร้ซึ่งชื่อเสียงเรียงนาม มันถูกแบ่งปัน มันเป็นของร่วมกัน พระองค์ผู้ซึ่งทรงดำเนินพระชนม์ชีพแยกจากมันมาโดยตลอด กลับพบในตอนนี้ว่าทรงโหยหามันเหลือเกิน ตรงนี้เอง ในหน้าหนังสือพวกนี้ที่อยู่ระหว่างปกหนังสือเหล่านี้ ที่พระองค์สามารถเสด็จท่องไปโดยไม่มีใครจำได้
|
