|
เป็นที่รู้กันอยู่ว่า การอ่านวรรณกรรรมร่วมสมัย อย่างเรื่องสั้น, บทกวี, นวนิยาย หรือแม้แต่สารคดี หลายเรื่องนั้น ค่อนข้างจะแตกต่างจาก หนังสืออ่านเล่นโดยทั่วไป อยู่ไม่น้อย คือต่างกัน ตรงที่การอ่านวรรณกรรม จะต้องใช้สมาธิในการอ่านสูง อาจต้องการโลกส่วนตัว ต้องอยู่ในภาวะ อันปลอดโปร่ง หรืออาจกล่าวได้ว่า ผู้อ่านต้อง 'ว่าง' และ 'นิ่ง' เพียงพอ อีกทั้งยังต้อง 'เปิดใจ' ให้กว้าง ฯลฯ อะไรเหล่านี้ ดูเหมือนว่าการอ่านวรรณกรรม เป็นของสูง มีคุณค่า แล้วยกย่องอยู่ในหมู่คนไม่มากนัก ขณะที่ชาวบ้านชาวช่อง ดูจะไม่มีโอกาสได้เข้าถึง วรรณกรรมร่วมสมัยสักเท่าไร ถ้าเทียบกัยวรรณคดีเก่า ที่ได้สั่งสมกันมา และนี่เองจะเห็นได้ว่า โดยตัวของวรรณกรรมเอง ยังมีช่องว่างในการอ่าน และมีปัญหาอื่นๆ ที่ทับซ้อนกันอยู่ ไม่น้อยทีเดียว
|
