|
ในประวัติศาสตร์ชาติไทย เราต้องเสียดินแดนให้แก่นักล่าอาณานิคมชาวตะวันตกมาหลายต่อหลายครั้ง ซึ่งเราต้องอดทนอดกลั้นกับความขมขื่นมาตลอด จนถึงยุคที่การล่าอาณานิคมล่มสลายไปแล้ว เรานอนใจว่าจะไม่ต้องเสียดินแดนที่หวงแหนต่อไปอีก แต่แล้วก็ต้องเสียอีกจนได้ ศาลโลกที่ตัดสินคดีเขาพระวิหารครั้งนี้ ปฏิเสธที่จะรับฟังหลักฐานอันชัดแจ้ง เช่น สนธิสัญญาของคู่กรณี หรือสภาพความจริงตามภูมิศาสตร์ กลับยึดถือ "เอกสารเท็จ" อันเดียวเป็นหลักฐานสำคัญในการชี้ขาด ทั้ง ๆ ที่ศาลเองก็ยอมรับว่าแผนที่ซึ่งเป็นเอกสารสำคัญที่ตนยึดถือนั้นไม่ตรงกับความเป็นจริง ซึ่งนักล่าอาณานิคมทำไว้แต่ฝ่ายเดียว แต่ศาลก็สันนิษฐานเอาเองต่าง ๆ นานา แล้วใช้ภาษาลาตินมาแทนกฎหมาย สรุปว่า เมื่อไทยไม่คัดค้านมาตั้งแต่ต้น ก็เท่ากับเป็นการยอมรับเอกสารเท็จ
|
