กรุงเทพฯ เมืองที่เราอาศัยกันอยู่นี้กำลังกดดันผู้คนให้ดำเนินชีวิตไปในทิศทางเดียวกัน จนลืมรากเหง้าของตัวเอง และใครที่รู้สึกเช่นนั้นก็พากันบ่นว่า 'เมือง' เมืองนี้กำลังกลายเป็นทั้งแห้งแล้ง (ฝุ่นควัน รถรา และคลองเน่าๆ) เย็นชา (ผู้คนที่ผ่านสวนกันอย่างรีบเร่ง) และบ้าบริโภค (การพักผ่อนในโรงหนัง ห้างสรรพสินค้า และร้านเหล้า) แต่เราลืมไปหรือเปล่าว่า เมืองไม่ได้สร้างตัวเองขึ้นมา เราต่างหากที่สร้างเมือง และเราก็กำลังติดกับดักสิ่งที่เราสร้างขึ้นมาเอง
ระหว่างบรรทัดกรุงเทพฯ (Urban Diary) คือมุมมองของคนที่อาศัยกรุงเทพฯ เป็นบ้านมาชั่วชีวิต มองเห็นความเปลี่ยนแปลงอย่างกระทันหันของมัน ผ่านโรงหนัง ตลาดนัด ดิสเคาต์สโตร์ ผับ ถนนหนทาง งานแต่งงาน ไปจนถึงความเป็น 'คนกรุงเทพฯ' ด้วยทัศนะของคนที่ต้องอยู่ท่ามกลางกระแสบริโภคนิยมของเมือง บางท่อนบางประโยคแสดงความโหยหากรุงเทพฯ ในอดีตเพื่อยึดเหนี่ยวตัวตน บ้างแสดงความรู้สึกหมั้นไส้ และไม่ชอบใจความดัดจริตของเมืองเมืองนี้ และบ้า่งแสดงการยอมรับที่ต้องอยู่ในกระแสของเมืองอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง ไปพร้อมๆ กับการรักษาสมดุลความเป็น 'คน' กับความเป็น 'เมือง' ที่เปรียบเสมือน บรรทัดแคบๆ นี้ให้ขนานไปด้วยกันได้
ระหว่างบรรทัดกรุงเทพฯ (Urban Diary) รวบรวมจากบทความยอดนิยม Urban Diary ในนิตยสาร Image โดยคอลัมนิสต์ฝีมือจัดจ้าน สาลินี หาญวารีวงศ์ศิลป์ ผู้มีผลงานมากมายมากกว่า 10 ปี รวมทั้งหนังสือรวมข้อเขียนและบทความอีก 4 เล่ม แต่ที่สำคัญที่สุด คือ เธอเป็นคนกรุงเทพฯ ตั้งแต่เกิดมองเห็นกรุงเทพฯ เปลี่ยนผ่านความทันสมัยมาครึ่งชีวิต จึงแน่ใจว่าทัศนะต่อเมืองที่เรากำลังจะได้อ่านจากนังสือเล่มนี้ มาจากทัศนะของ 'คนใน' อย่างแน่นอน
