หางของเบอร์นา คือ เหตุการณ์ในชีวิตจริงของ จุนจิ นานาเอะ หญิงสาวชาวญี่ปุ่นที่สูญเสียการมองเห็นไปเมื่ออายุได้ 27 ปี จากโรคเบห์เจท (โรคที่เกิดจากการอักเสบของระบบต่างๆ ในร่างกาย)
การที่จุนจิต้องสูญเสียการมองเห็นไปจากปกติที่เคยมองเห็นได้ทุกอย่าง ทำให้การใช้ชีวิตของเธอเป็นไปอย่างยากลำบาก ถึงกระนั้นเธอกับสามีก็มีความฝันว่า อยากมีลูกสักคนเหมือนแม่ปกติทั่วๆ ไป กุนจิจึงเลือกที่จะใช้สุนัขจูงคนตาบอดเพื่อเป็นดวงตาที่สองให้เธอ นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้เบอร์นาได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกั้นกุนจิ และช่วยกุนจิเลี้ยงลูกมาถึง 13 ปีเต็มตลอดเวลาที่กุนจิได้ใกล้ชิดกับเบอร์นาทำให้กุนจิเกิดความรู้และเอ็นดูเบอร์นาเหมือนลูกสาวคนโตเลยทีเดียว
จากเรื่องราวความผูกพันพึ่งพากันระหว่างสุนับกับคนอันแสนอบอุ่นนี้เอง ทำให้ หางของเบอร์นา ถูกนำมาทำเป็นหนังสือภาพ การ์ตูน อนิเมชั่น ละครทีวี และได้รับเสียงตอบรับจากผู้ผ่านเป็นอย่างดีทั้งในญี่ปุ่นและต่างประเทศรวมทั้งในไทยด้วย
