ตัดมาที่นารุโตะกับซากุระ
นารุโตะ: "หา..?! เมื่อกี้ว่าไงนะซากุระจัง?! ชั้นว่าชั้นได้ยินผิดแหง๋ เอาใหม่ซิ"
ซากุระ: "เพราะอย่างนั้น... นารุโตะ อย่างที่ชั้นบอกนั่นแหละ ชั้นรักเธอ! ซาสึเกะคุงอะไรนั่นไม่ได้มีความหมายอะไรกับชั้นอีกต่อไปแล้ว! ชั้นไม่รู้ว่าชั้นรักคนพรรค์นั้นไปได้ยังไงด้วยซ้ำ... ชั้นถึงมาสารภาพกับเธอตรงนี้ ฟังชั้นเถอะนะ"
นารุโตะ: "แต่ทำไม...? ได้ไง...? ถ้าจะพูดเล่นละก็ ชั้นไม่ขำเลยนะ... ซากุระจัง.... นี่มัน... เกิดอะไรขึ้นกับเธอเนี่ย..."
ซากุระ: "มันไม่มีอะไรหรอก... ชั้นก็แค่ตาสว่างแล้วล่ะ... ไม่เห็นจำเป็นที่ชั้นต้องไปรักคนที่เป็นแค่นินจาถอนตัว..เป็นอาชญากรเลย จริงไหม? ชั้นไม่ยอมเป็นเด็กไม่รู้จักโตแบบนั้นตลอดไปหรอกนะ ชั้นมองความเป็นจริงต่างหาก"
ซากุระ: "ดังนั้น นารุโตะ... ชั้นน่ะ ไม่ต้องการคำสัญญานั่นอีกต่อไปแล้ว เธอเลิกตามซาสึเกะเถอะนะ...?"
ยามาโตะ: "อะไรเนี่ย..."
คาคาชิห้ามยามาโตะไว้
คิบะนึกย้อนไปถึงก่อนหน้านี้
ซากุระ : "ชั้นจะเป็นคนบอกเรื่องทั้งหมดกับนารุโตะเอง... ทุกคนไม่ต้องพูดอะไรกับเค้าทั้งนั้น ได้โปรดเถอะนะ"
กลับมาปัจจุบัน
นารุโตะ: "เกิดอะไรขึ้นกันแน่ซากุระจัง? ทำไมจู่ๆมาเปลี่ยนใจเรื่องชั้น..."
ซากุระ: "ชั้นบอกอยู่นี่ไง ชั้นไม่ต้องการอีกแล้ว! เพราะชั้นน่ะรักเธอหมดหัวใจ"
นารุโตะนึกถึงตอนที่ซากุระรักซาสึเกะ
ซากุระ: "ชั้น...แค่หวังให้ซาสึเกะคุงคนเดียวยอมรับชั้นแค่นั้นก็พอแล้ว...ให้ทำอะไร...ก็ทำได้ทั้งนั้น"
ตอนสู้กับฮาคุ เมื่อเห็นซาสึเกะหมดสติไปซากุระก็เอาแต่ร้องไห้
"ซาสึเกะคุงงง--! ซาสึเกะคุง! โฮฮฮฮ"
ซากุระร้องไห้เมื่อตอนที่ซาสึเกะไปกับพวกนินจาโอโตะ
"นารุโตะ...ชั้นขอร้อง...ช่วย...พาซาสึเกะคุงกลับมาที..."
"ครั้งหน้าชั้นจะร่วมด้วย เราจะร่วมมือกัน"
ซากุระตอนที่พบซาสึเกะที่รังลับของโอโรจิมารุ (...ซาสึเกะ...คุง)
ซากุระกอดนารุโตะ
คาคาชิ: "ซากุระ เธอ..."
ซากุระ: "ชั้นห่างจากซาสึเกะคุงมากขึ้นเรื่อยๆ... เธอต่างหากที่อยู่ข้างชั้นมาตลอด นารุโตะ เธอเป็นกำลังใจให้ชั้นเสมอ... ชั้นรู้แล้วว่า... ตัวตนเธอที่แท้จริงเป็นยังไง เธอเป็นฮีโร่ที่ปกป้องหมู่บ้านเอาไว้ ตอนนี้ทุกคนในหมู่บ้านต่างก็รักเธอทั้งนั้น.... และชั้นเองก็กลายเป็นหนึ่งในนั้นด้วย... เธอเคยเป็นเด็กเหลือขอคนนั้น... แต่แล้วเธอก็ค่อยๆเติมโตมาเป็นผู้ชายที่รูปหล่อและน่ารัก... เพราะเธออยู่กับชั้นมาตลอด ชั้นถึงได้เห็นไงล่ะ ส่วนซาสึเกะคุงเค้ากลับทำผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า... มีแต่ทำให้ชั้นต้องเจ็บปวด... เค้าน่ะกลายเป็นแค่คนแปลกหน้าสำหรับชั้นไปแล้ว"
นารุโตะ: "..."
ซากุระ: "แต่นารุโตะ... พอชั้นได้อยู่กับเธอแบบนี้... ชั้นรู้สึกสงบสุข... นี่เป็นสิ่งพูดมาจากส่วนลึกของใจชั้นเลย..."
นารุโตะดันตัวซากุระออก
นารุโตะ: "เลิกเหลวไหลซะที ซากุระจัง... ชั้นบอกแล้วไงว่าเรื่องตลกแบบนี้ชั้นขำไม่ลง"
ซากุระ: "ทำไมต้องโมโหด้วยล่ะ...? ชั้นแค่เปลี่ยนใจจากซาสึเกะคุงมารักเธอแค่นั้นเอง เธอก็รู้นี่ ใจของผู้หญิงน่ะเอาแน่ไม่ได้หรอก*"
.
.
นารุโตะ: "ชั้นน่ะ... เกลียดคนที่หลอกตัวเอง!"
ท่ามกลางหิมะที่หนาขึ้นเรื่อยๆ...
จบตอนค่ะ
วันนี้คุณเสพดราม่าแล้วหรือยัง =[]=
* จริงๆแล้วแปลตรงตัวว่า="ใจของผู้หญิงก็เหมือนฟ้าในฤดูใบไม้ร่วง" --- เป็นสำนวนน่ะค่ะ ไม่รู้ว่าของไทยจะมีสำนวนอะไรแบบนี้บ้าง
แก้ไขเมื่อ 29 ต.ค. 52 20:13:07
แก้ไขเมื่อ 29 ต.ค. 52 17:46:50
แก้ไขเมื่อ 29 ต.ค. 52 10:57:52
แก้ไขเมื่อ 27 ต.ค. 52 08:51:42
แก้ไขเมื่อ 27 ต.ค. 52 08:40:48
แก้ไขเมื่อ 26 ต.ค. 52 22:56:47
แก้ไขเมื่อ 26 ต.ค. 52 22:52:01
แก้ไขเมื่อ 26 ต.ค. 52 22:48:48