เมื่อวันอาทิตย์ที่ 9 ที่ผ่านมามีเหตุการณ์ไม่ค่อยดี มากระทบกระเทือนจิตใจนิดหน่อยเล่นเอานอนไม่หลับทั้งคืน...เช้าวันจันทร์ ออกไปที่ทำงานแต่เช้า.. จนหลายคนสงสัยก็มันไม่ได้นอนทั้งคืน นี่นา รีบส่งงานให้ลูกน้อง เครียร์งานทุกชิ้นไม่มีติดค้างมันรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง สะท้อนใจ พาลอยากจะร้องไห้ ยังไงบอกไม่ถูกยกโทรศัพท์หาคนรู้ใจ ที่เพิ่งแยกกันกลับไปทำงานตามหน้าที่ของเค้า เมื่อไม่กี่นาที ที่ผ่านมา บอกเล่าอาการ บอกไปว่าไม่อยากอยู่ในสภาพแวดล้อมเดิมๆคนรู้ใจ ถามกลับมาว่า.. ไปเที่ยวกันมั้ย ??ไปไกลๆ ซักวัน สองวัน หาข้อมูลไว้นะ ขอกลับไปสะสางงานก่อน ประมาณสัปดาห์หน้าแล้วจะพาไป วางสายจากคนรู้ใจ นั่งนิ่งๆ ยังไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น ไม่กระตือรือล้น ไม่อยากจะทำอะไร ไม่ถึง 10 นาที ต่อมา โทรศัพท์ดังขึ้นคนรู้ใจ : ไปวันนี้เลยมั้ยหมูน้อย : ไปสิ่ (ตอบแบบไม่ต้องคิด)คนรู้ใจ : อยากไปไหน แต่ ไม่เอารถไปนะ หมูน้อย : เชียงคาน !! (ไม่รู้อะไรดลใจ ให้ตอบไปแบบนั้น)คนรู้ใจ : มีรถกี่โมง หมูน้อย : บขส.999 วี.ไอ.พี 24 ที่นั่ง มีสี่ทุ่ม (จำทู้พี่ลาเต้มา) แล้วก็ แอร์เมืองเลย แต่ถึงเช้ามาก ยังไม่มีใครตื่น (จำทู้พี่Art.999 มา)คนรู้ใจ : ถ้าอย่างนั้น พี่รออยู่หมอชิต เก็บของแล้วตามมานะหมูน้อย : ค่ะ ไปเดี๋ยวนี้เลย
จากคุณ : prettyguide - [ 13 มี.ค. 51 18:48:55 ]
แก้ไขเมื่อ 13 มี.ค. 51 19:13:26