NNNNNNN....72 ชั่วโมง...แม่นกยูง live in Bangkok (บางกอก) ##ตอนที่ 1###...เจ้าค่ะ...NNNNNNN

เนื้อความ :

ขออนุญาตชาว Blue Planet ที่มาเยี่ยมเยียนนะเจ้าคะ ว่าแล้วก็ได้ฤกษ์งามยามดีที่เราจะลงไปเยือนพระนครเสียที หลังจากที่จด ๆ จ้อง ๆ มานาน ขาล่องลงไป เราก็จองตั๋วรถไฟตู้นอน ที่เขาว่าสบ๊าย...สบาย เมื่อไปถามเพื่อน แต่โดนเพื่อน อำเอาว่า อย่านอนชั้นล่างนะเธอ มันเป็นทางเดิน ประเดี๋ยวดึก ๆ มีมือยื่นเข้ามา จะทำไง.... เพื่อนเราอีกคนก็มองหน้าเรา "อย่างงี้เหรอกลัวมือยื่น ยื่นไม่กลัว กลัวไม่ยื่นอ่ะดิ" แป่ว.... แต่เราก็เชื่อเพื่อนที่แสนดี (ฮึ่ม...กรอดดด) จองตั๋วชั้นบนนอนเสียแต่โดยดี...เพิ่งรู้ทีหลังว่า เตียงล่างน่ะสบายกว่ากันเยอะ กว้างกว่าเกือบสองเท่า แล้วไม่โคลงเคลงด้วย และด้วยความ ที่ไม่ชินกับการนอนที่แกว่ง ๆ แบบนี้ ก็เลยตื่นมาตอนตีสามกว่า ๆ แล้วนอนไม่หลับอีกเลย จนถึงที่หมาย....อ้อ...เดี๋ยวนี้รถไฟเขาพัฒนาแล้วนะเจ้าคะ ออกตรงเวลาดีไม่หยอก ...แต่ขอ ประทานโทษ เข้าช้าไปชั่วโมงกว่าพอไม่ให้เสียชื่อว่า ถ้าไม่เลท ก็ย่อมไม่ใช่รถไฟไทย....(ฮัดช่า !!) อะแฮ้ม !!...เข้าเรื่อง ๆ ซะที ไปถึงแล้วก็มีพี่เสือ(น้อย) มารับ เหลียวซ้ายแลขวา "ทำไมพี่มาคนเดียวล่ะคะ" พี่เสือก็ส่ายหัว "ไม่รู้จาปรักกาดิ้วหายไปไหน สงสัยไปเมาเมื่อคืน" ....(เริ่มมาก็เผากันก่อน ร้อน ๆ มั่งยัง) ไม่เป็นไร...เราก็จัดแจงออกรถกัน ....ฮ้า...ถึงแล้ว เมืองใหญ่เมืองนี้ เมืองดีของใคร ๆ เราก็ฮัม เพลงพี่เต๋อไปอย่างไม่อาทรร้อนใจ....เดินทางไปหาแม่นางร้อยชื่อ เดี๋ยวก็จะบอกว่าใคร....โห... หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ทำไมยังไม่ถึงอีกน้อ....ถ้าเป็นบ้านเราใช้เวลาขนาดนี้ ก็จวน ๆ จะพ้นตัว จังหวัดกันแล้วละ...."นี่เหรอ ธรรมดา " พี่เสือ(น้อย) บอกเรา ....ไม่นานนักก็ถึงที่หมาย .... ได้ สวมกอดสมกับที่อยากพบกันมานาน ....."ดุสิตา" นั่นเอง..... เก็บกระเป๋าสัมภาระกันเรียบร้อย ก็ออกเที่ยวท่อง....เห็นตึกรามใหญ่โตมโหรทึก แล้วเหมือนเรา เป็นคนแคระไปเลย .... โหวตเสียงร้านอาหารตามที่กระเพาะเรียกร้อง ก็ไปสรุปกันที่ร้านอาหาร เวียตนาม "SweetBasil" .... น่ารักดีแฮะ มีเปียนโนสด ๆ บรรเลงจากคอมพิวเตอร์ให้ฟังด้วยยยยย ว๊าว....เท่ ๆ .... สักพักน้องพร(ผู้น่ารัก) ก็มาสมทบ ตามที่โทร.ไปเรียกก่อนหน้านี้ ส่วนคนที่เราอยากจะเจอหน้าม้าก มากนั่นน่ะ หาร้านไม่เจอ...(แป่ว....) จนเราทานอาหารกันเริ่มช้าลงแล้ว เขาจึงมาถึง ทักทายกันได้สองสามคำ ก็ออกเก็บสแปร์บนโต๊ะเท่าที่เหลืออย ู่ อาหารเวียตนามนั้นเน้นผัก เยอะอยู่แล้ว แต่เธอทานผักหมดแม้กระทั่งผักประดับจาน ดุสิตาคงเห็นเรานั่งมองงง ๆ แกมทึ่ง เลยแอบมากระซิบข้างหูเบา ๆ "จริง ๆ พี่เขากำลังเขินน่ะค่ะ" (ฮา) ส่วนคนที่มาถึงคนสุดท้าย เหงื่อแตกพลั่ก เพราะลงรถเมล์ไกลไปหน่อย .... หน้าตาเหมือนที่เราคิดไว้เลย นักดนตรี๊....นักดนตรี.....Over นั่นเอง..... พี่เสือน้อยถามเราว่าอยากจะไปไหน เราอยากไปดูพระที่นั่งพิมานเมฆ แต่คุณดิ้วบอกว่าคงเข้าไปยากมากเพราะวันนี้มีงานรับปริญญาที่สวนอัมพร ....(แห้วตั้งแต่โปรแกรมแรก) แล้วไปไหนดีล่ะ น้องพรบอกว่าไปศูนย์ประชุมแห่งชาติศิริกิตต์ดีกว่า มีมหกรรมหนังสือประจำปี (อะไรทำนองนั้น) เราก็ตาลุก ...หนังสือหรือคะ...ไปค่ะไป...แล้วเราก็เดินทางกันต่อ.... ระหว่างทางในรถ เราก็คุยกันไปเรื่อยเจื้อย นินทาคนโน้น คนนี้บ้าง หัวเราะฮาเฮกันไปตลอดทาง ขณะรถกำลังจะเลี้ยวเข้าศูนย์ประชุมฯ เราก็ตบมือ "เย้ เย้ ๆ ๆ" ด้วยน้ำเสียงดีอกดีใจ น้องพรสงสัย เลยหันมาถาม "อะไรคะพี่นกยูง" ..."นั่นไง" เราชี้มือไปที่สัญญลักษณ์สีทองดอกบัวกึ่งมือประนม "เคยเห็นแต่ในทีวีน่ะ ดีใจได้เห็นของจริง" หน้าตาเราคงเหมือนกะเหรี่ยงลงมาตัวเมืองครั้งแรกในชีวิต แล้วได้เห็นตึกสิบชั้น ...ทุกคนในรถหัวเราะกันครืน.... ศูนย์ประชุมฯ ใหญ่มากจริง ๆ มีงานหลายงานที่จัดพร้อม ๆ กัน แล้วแยกสัดส่วนไปทางซ้ายขวา ด้านหน้างานหนังสือมีประชุมอะไรสักอย่าง ตอนที่เราไปถึงกำลังเบรคพักชา กาแฟ ยังนึกสนุกบอกดุสิตาว่า ลองมั่วนิ่มกินกะเค้ามั้ย....ก็ไม่รู้ว่าถ้ามั่วนิ่มไปจริง ๆ นี่ เค้าจะรู้กันหรือเปล่า...พอถึงบริเวณงานเราก็แยกย้ายกันตามอัธยาศัย....เราไปได้หนังสือคอมพิวเตอร์ที่แสนจะหนัก (อารามลืม นึกว่าต้องแบกกลับไปเองถึงเชียงใหม่ ซื้อเอา ๆ ๆ เพราะว่ามันถูกแสนจะถูก) ตอนนี้ยังแขนระบม ไม่หาย ไม่เจียมบอดี้เลยจริง ๆ..... ออกจากงานมาสมทบกันพร้อมหน้า ก็ชักรูปเป็นที่ระลึกกันเล็กน้อย รูปใน trip นี้ทั้งหมด คงต้องรอดูที่ HomePage ของพี่เสือน้อยเจ้าค่ะ ------------ เบรคโฆษณา ดื่มน้ำดื่มท่า เข้าห้องน้ำ(ก็ได้) ------------------

จากคุณ :

นกยูง - [22 ต.ค. 2541 15:57:06]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :

พอดีถึงเวลาจะต้องเดินทางไปในที่สำคัญที่สุดที่เราตั้งใจมา นั่นก็คืองานฉลองสองปีของพันธ์ทิพย์ ที่บ้านของพี่วันฉัตร เราคิดว่าขบวนเราไปถึงแต่หัววัน คงยังไม่มีใครมา แต่ผิดคาด พี่ชิสุเกะกับพี่เชนมานั่งเป็นแขกเรียบร้อยไปแล้ว .... ได้พบพี่วันฉัตรกับพี่นลินี ดีใจมากที่สุด....รู้สึกอย่างกับกำลังฝันไป มันเบลอ ๆ พิกลค่ะ .... เราช่วยพี่นลินีแกะหมูยอที่หอบมาจากบ้านอยู่ในครัว มีเสียง เอะอะเจี๊ยวจ๊าวจากหน้าบ้านมาจนถึงหน้าห้องครัว "ไหน ๆ พี่นกยูงมาถึงแล้วเหรอ ไหนอ่ะไหน" เราก็เหลียวออกไป เจอน้อง ๆ มาสวัสดีกันเยอะแยะไม่หวาดไหว นึก ๆ แล้วสารรูปตัวเองดูไม่ได้ เพราะยังไม่ได้อาบน้ำ แถมหน้ามัน มีแต่เหงื่อ ไม่รู้น้อง ๆ ประทับใจขนาดไหน ที่ได้ยลโฉมนกยูงแบบโทรมสุด ๆ อย่างนั้น.... เจสส์เข้ามากอด แต่เราเข้าใจผิดว่าเป็นเหมียว เพราะเจสส์ตัดผมสั้นแล้วหน้าเปลี่ยนไปนิดหน่อย เลยวานเจสส์ช่วยแกะหมูยอต่อเพราะตอนนั้นรู้สึกอยากอาบน้ำเหลือทน....จึงขอตัวออกไปก่อน ลงมาอีกที คนเต็มไปหมด ไม่รู้ใครเป็นใคร ที่ประทับใจคือได้เห็นผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่หน้าบ้าน เราก็ได้เพียงแต่ไหว้ เพราะคิดว่าเขาคงจะเป็นแขกของพี่วันฉัตร ด้วยวัยวุฒินั้นใกล้เคียงกัน ปรากฎว่าเธอเข้ามาถามเราว่า "คุณนกยูงหรือครับ ผมจิ๊บครับ".... เราแทบอ้าปากค้าง....อาจารย์ดุลย์วัฒน์ อิศรางกูร ณ อยุธยา หรือนี่....ว้าย....(ร้องอยู่ในใจ) แล้วรีบไหว้อีกหน ....นั่งคุยกันด้วยความดีใจได้ ไม่นานนักเพราะอาจารย์มีธุระจะต้องเดินทางไปอีกงานหนึ่ง .... ได้คุยกันนิดเดียวแต่ประทับใจไม่มีลืมค่ะอาจารย์.....(แหะ ๆ mail ยังไม่ได้ตอบเลยค่ะ...) ใครที่เรียนคอมพิวเตอร์ P.C. เมื่อสมัยแรก ๆ ที่ยังไม่แพร่หลาย อาจารย์ดุลย์วัฒน์เขียนหนังสือแนะนำการใช้อย่างง่าย ๆ ประกอบภาพการ์ตูน น่ารักมาก แล้วก็เป็นเรื่องแปลกที่เราอ่านเล่มนั้นตอนไปสอบเข้าเรียนคอมพิวเตอร์ อ่านแล้วเข้าใจ มองเห็นภาพ และคงเห็นด้วยเหตุนี้ เราจึงสอบติด....แล้วจะไม่ให้ตื่นเต้นได้อย่างไร เมื่อได้พบกับคนที่เขียนหนังสือเล่มนั้น.... เมื่อทุกคนทยอยกันมา งานเริ่มสนุก เสียงเล็ก ๆ ของสาว ๆ วิ้ดว้ายดีอกดีใจ เสียงห้าวๆ ของหนุ่ม ๆ ตบหลังตบไหล่ มีดังอยู่ไม่ขาดระยะ เรารู้สึกหิวก็เลยเดินไปตักข้าวมานั่งทานที่โต๊ะใหญ่ ตักไปได้หนึ่งคำ "พี่นกยูงหวัดดีค่า..." น้องผู้หญิงมาทักเรา "หวัดดีค่า....พี่นกยูงตัวจริง เสียงจริงค่ะใครเอ่ย ...." "ทายสิคะ..." เราก็พยายามนึกถึงภาพบน HomePage ของโก๋ กับพี่เสือน้อย แล้วเลือกที่ใกล้เคียง ผิดบ้างถูกบ้าง.... พอหันมาจะทานข้าวต่อ "พี่คร้าบ.....หวัดดีคร้าบ....ดีใจจังได้พบพี่แล้ว..." น้องผู้ชายทักบ้าง "ค่ะ สวัสดีค่ะ" "ผมใครพี่ ผมเป็นใคร" เขาชี้ตัวเอง "ง่า...." เรากลืนข้าวลงคอแล้วยังติดอ่างอีก "แหะ ๆ ไม่รู้ค่ะ" กว่าจะเฉลยกันว่าใครเป็นใครบ้าง เราก็เลยทานอะไรไม่ค่อยลง (ไม่ได้แปลว่ากับข้าวไม่อร่อยนะคะพี่วันฉัตร แหะ ๆ ลมมันเข้าท้องไปซะเยอะแล้วอ่ะค่ะ) เลยได้แต่ทานน้ำกับผลไม้ไปพลาง ๆ .... ไม่นานนัก บุคคลที่นกยูงรอคอยอีกคนก็มาถึง "พี่ jing-reed" นั่นเอง....หลายคนออกไปรับที่หน้าบ้าน....โอ้ย..เราไม่ได้ฝันนะนี่ ได้ไหว้ถึงตัวพี่จิ้งจริง ๆ ด้วย แล้วทุกคนก็เข้าไปสมทบกันในงาน สรวลเสเฮฮากันไม่มีเงียบเสียง..."นกยูงงงง" เสียงพี่จิ้งหรีดเรียกเรา "ทำไมอ้วนจังอ่ะ" ปัง !!! เหมือนโดน .38 เข้ากลางหน้าผาก สอยร่วงลงไปกอง พี่ง่ะพูดอะไร ตรงจัง .แง .. --------- เบรคไปแคะลูกกระสุนออกก่อนเจ้าค่ะ แป้ปนึง ----------------- เราดีใจมากที่ได้พบคนที่ต้องการพบมาก ๆ แทบจะครบคน ขาดก็แต่ นายภาพนิ่ง ลูกหมอ แม่มดน้อย พี่นิพนธ์น้องเพลง ทาทานัน (ที่นึกออกมีแค่นี้ ที่เหลืออย่างอน) และชาวรัชดา นำโดยคุณอาธเนศร์ ที่พี่ชิสุเกะบอกว่าไปออกแรลลี่กัน จะกลับวันอาทิตย์ตอนเย็น ๆ เสียดายจังอยากจะพบคุณ Dragon ม้าก...มากค่ะ

โดยคุณ :

แฮ่ก ๆ พิมพ์จนเหนื่อย... (นกยูง) - [22 ต.ค. 2541 16:02:38]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	เอ๋า ทำไมหลุดออกมาอีกตอน(หว่า...) เบลอวุ้ยวันนี้...
โดยคุณ :	ทำตาลอย ๆ ครางอิ๋ง ๆ ง่ะ (นกยูง) - [22 ต.ค. 2541 16:04:56]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	อยากไปมั่งจังคร้าบ แต่อยู่เวรยาวเลย...เฮ้อ....
โดยคุณ :	หมอเถื่อน - [22 ต.ค. 2541 16:04:59]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	อ่านจนเหนื่อยเหมือนกันอ่ะ เดี๋ยวรอพบกับเวอร์ชันเผาแม่นกยูงด้วยนะ ฮิฮิ
โดยคุณ :	Coyote - [22 ต.ค. 2541 16:06:09]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :

อย่ามาอิจฉาน่า หมอเถื่อน...ก็ชวนแล้วไม่ไปนิ...เอ้าเล่าต่อ ๆ ๆ คุณปู่ 80 มากับย่าหวานใจ เห็นปุ๊ป รู้ปั๊ป เพราะเห็นแล้วในทีวี ปู่เป็นคนเสียงดังจนนึกอยากจะบอก ว่าน่าไปรับจ๊อบวันหยุดขายของจตุจักรน่าจะรวยนะปู่นะ แล้วก็เหมาะกับย่ามาก เพราะย่าไม่พูดเอา ซะเลย (หรือพูดไม่ทันปู่ก็ไม่รู้น่ะ ฮา) . พี่นกเหล็ก เล่นกีต้าร์เก่งมาก ดึก ๆ เห็นพี่ Rookie ใส่อารมณ์แล้วต้องยกนิ้วให้เลย ยอดเยี่ยมค่ะพี่ ก่อนหน้านั้น เรานั่งคุยกับพี่นกเหล็กแล้วพี่ Rookie เดินผ่านมา ถามว่าสองคนนี้รู้จักกันมาก่อนหรือ "เปล่าค่ะ รู้จักกันเดี๋ยวนี้แหละค่ะ แหะ ๆ" เราตอบ คงเพราะท่าทางคุยกันสนิทผิดปกติ (มั้งคะ) ..itto.. เอ้ย พี่ไม่ได้ทักทายมากเลย แต่แอบมองอยู่นะจะบอกให้ ตัวเองหล่อออก มั่นใจในตัวเอง หน่อยยยยย น้องรสา, small_manju, นางอัปสร และ น้องอะไรน้า ที่มาบอกข่าวเรื่องน้องบางอ้อ สาว ๆ นี้ สวยมาก สวยไม่น่าเชื่อ ใครที่บอกว่าคนเล่น net ขี้ริ้ว ต้องพามาดู แล้วกลับไปเอาหัวโขกเสาบ้าน คนที่เราแปลกใจมากที่สุด ทายแล้วทายอีกก็ทายไม่ถูกว่าเธอคือใคร คือ kukoy91 ผิวคล้ำ ตาคม ผมงาม หน้าหวานปานนุสบา .โอย พี่ก้อย หนูอยากเกิดเป็นผู้ชายจริง ๆ ไม่งั้นป้าก้อยเสร็จ หนูแหง๋ม ๆ (ฮา) พี่ ha ha yee มากับภรรยาคนสวย เราไหว้แล้วมองหน้าพี่ เขามองผ่านเราอ้ะ (แป่ว .) พี่ทั้งสองคนก็ไปนั่งโต๊ะใหญ่ ทานอะไรกันไปสักพัก เราก็ไปแหลมหน้าที่ท้ายโต๊ะ "พี่หมอ ไม่ทักนกยูงเลย " เราทักเสียงอ่อย "หา !!!" พี่ ha ha yee ตาเหลือก ทุกคนในโต๊ะเห็นกิริยาเราสองคนแล้วฮากันครืน ระหว่างนั้นพี่เสือน้อยก็ตามเก็บภาพเป็นระยะ ๆ หลายคนไปนั่งในห้องคอมพิวเตอร์เพื่อรายงานความคืบหน้าในงาน (อย่างที่ได้อ่านกัน) ร้องเพลงกันบ้าง คุยกันบ้าง ตอนหลังที่เราร้องเพลงกับพี่นกเหล็ก พี่วันฉัตรก็มาแจมไวโอลินที่ยอดเยี่ยมมาก ฉับพลัน !!! ก็มีเสียงร้องเพลง Happy Birthday แล้วไฟก็ดับวูบ .พวกเราเซอร์ไพร้ส์เจ้าภาพด้วยเค้กวันเกิด ซึ่งหมายถึงวันเกิดของ pantip.com นั่นเอง ตอนนี้เราประทับใจมากที่สุด เพราะนี่คือที่สุดของงานนั่นเอง . เรารู้สึกดีใจบอกไม่ถูก เพราะทุกคนน่ารักมาก ทุกคนเป็นกันเองมาก .แจ็คกี้ MacroArt, เวปแกงฯ, นังหนูเบ, Feionel, คุณก๊าบเป็ด, พี่ coyote, คนสิ้นหวัง, เจสส์, jetboat , ByX , โอย นึกไม่ออกค่ะ เยอะแยะไปหมด ช่วงที่เราข ำกลิ้งที่สุดคือบรรดา "หนาน" (คำเหนือใช้เรียกคนที่บวชเรียนแล้ว) มานั่งสวด สัพพีตีโยฯ กันลั่นบ้าน ยังสงสัยอยู่ว่าบ้านข้าง ๆ เขาคงงงพิลึก ว่าบ้านนี้ทำไมนิมนต์พระมา สวดตอนดึก ๆ (ฮา) ต้นเสียงก็เจ้าเดิม คุณดิ้ว ตามด้วยก๊าบเป็ด และนักเรียนละคร . ไม่ทราบว่ากี่โมงแล้วตอนนั้น มีชายหนุ่มคนหนึ่งเดินจ้ำพรวด ๆ เข้ามาในบ้าน ผ่านหน้าเราไปอย่างรวดเร็วแล้วไปยืนหน้าเครียดกับพี่ Rookie และพี่วันฉัตร ."ใครน่ะคะ แจ็คกี้" เราถามแจ็คกี้ที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ กัน "พี่เสือกะบากไงครับ พี่นกยูง" ."หา ." ในวันนี้เราอุทานคำนี้ไม่รู้ว่ากี่ครั้ง ..ปรากฎว่ารถของพี่เสือกะบากเสียอยู่กลางทาง กำลังต้องการเชือกและรถไปลากจูงไว้ที่อู่ .จะมีใครเสียอีกที่น้ำใจยิ่งกว่ามหาสมุทร "พี่เสือน้อย" ของเรานั่นเอง .กว่าทั้งสองคนจะกลับมาอีกทีก็ล่วงเลยเข้าวันใหม่แล้ว เราแทบไม่ได้คุยกับพี่เสือกะบากเลย เพราะตาจะปิดอยู่แล้ว คืนที่เดินทางนอนน้อยมาก แต่รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะน็อคไปก่อนใครบางคนในอีกอึดใจหนึ่งต่อมา .

โดยคุณ :

นกยูง - [22 ต.ค. 2541 16:08:01]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :

ประมาณสี่ทุ่ม ฝนเทลงมาอย่างหนัก (มิน่า !! ก่อนหน้านั้น รู้สึกร้อนมากจนแทบทนไม่ไหว) แอบเหลือบตาดูคุณดิ้วเป็นระยะ ๆ เดี๋ยวคนนั้นชนแก้ว เดี๋ยวคนนี้ชนแก้ว เริ่มเดินไม่มั่นคงแล้วก็เลยไม่ยอมลุกไปไหนอีก น้อง small_manju มาซุบซิบ ๆ กับคุณดิ้ว แล้วเดินออกไปหน้าบ้านพร้อมกันเราเองก็นึกยังไงไม่รู้เอ่ยปากออกไป "เดินดี ๆ ค่ะ ระวังล้ม" .ไม่ทันขาดคำ ชายหนุ่มหลายคนก็หามคุณดิ้วเข้ามา .โชคดี มีหมออยู่ ณ ที่นั้น สามท่าน เราเลยไม่ค่อยห่วงมากเท่าไร ที่ห่วงมากกว่าคือห่วงความรู้สึกของพี่วันฉัตรและพี่นลินี ในฐานะเจ้าของบ้าน คงจะกังวลและไม่สบายใจมากหากว่าคุณดิ้วเป็นอะไรมาก .แล้วงานก็คงไม่สนุกอีกต่อไป เราดูพี่หมอทดสอบประสาทการรับรู้อยู่พักหนึ่งแล้วพยักหน้าให้กัน เราก็เลยโล่งใจ .น้อง small_manju หน้าหวาน แต่ตอนนี้หน้าซีด แล้วก็ตาแดงก่ำ มานั่งข้าง ๆ คุณดิ้ว "พี่ หนูไม่น่าชวนพี่ไปเล่นน้ำฝนเลย ฮือ ฮือ พี่อย่าตายนะ ฮือ ฮือ" แล้วก็ซบไหล่คนที่นอนน็อคอยู่ซ่อนน้ำตา ปรากฎว่าคนที่เราเข้าใจว่าคงไม่ตื่นมาได้ยินอะไรอีก ยิ้มหวานออกมาทั้ง ๆ ที่ตาหลับ เลยเกิดความรู้สึกหมั่นไส้ คันไม้คันมือขึ้นมา กำลังจะขยับปากพูด พอดีคุณก๊าบเป็ดซึ่งมายืนอยู่ข้างหลังเมื่อไรไม่ทราบเอ่ยขึ้น "พี่ดิ้ว ยิ้มยังงี้แสดงว่าเมื่อกี้เล่นมุขอ่ะดิ เก่าแล้วพี่ มุขนี้ผมก็เคยใช้" แล้วก็หัวเราะฮ่า ๆ เดินออกไป เราเลยอดหัวเราะไปด้วยไม่ได้ . ทุกคนลงความเห็นว่าคุณดิ้วควรจะนอนพักอยู่ที่บ้านพี่วันฉัตร เป็นดีที่สุด เรากับดุสิตาและพี่เสือจึงขอตัวกลับก่อน หลาย ๆ คนยังสนุกอยู่ ก็ไม่ทราบเหมือนกันค่ะว่าคุยกันจนไปถึงกี่โมงกี่ยาม .

โดยคุณ :

นกยูง - [22 ต.ค. 2541 16:11:48]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	แค่นี้ก่อนนะคะ สำหรับตอนที่ 1 เอาไว้ต่อตอน 2 มันส์กว่านี้อีกค่ะ
โดยคุณ :	นกยูง - [22 ต.ค. 2541 16:13:08]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	อืม..อืมม..อืมมม.. พลาดไปอีกงาน..อดเจอพี่นกยูงเลยแฮะ..
โดยคุณ :	ทะเล - [22 ต.ค. 2541 16:16:34]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	คุณนกยูงนี่เขียนเก่งจังนะคะ....แต่สนุกดีค่ะ
โดยคุณ :	^0^ - [22 ต.ค. 2541 16:40:48]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	อยากไป อยากไป อยากไป....แง แง แง
โดยคุณ :	หมอเถื่อน - [22 ต.ค. 2541 16:40:55]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	พี่นกยูงเล่าได้น่ารักมากเลยครับ เล่นเอาผมอ่านจบรวดเดียวเลยนะเนี่ย เสียดายที่พลาดโอกาสเจอกันเนอะ เนอะ
โดยคุณ :	นายภาพนิ่ง - [22 ต.ค. 2541 16:43:38]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	สนุกเหมือนไปเองเลย... เสียดายครับที่ไม่ได้ไปร่วมแจม พอดีป่วย น้องkukoy โทรมาตะแง้ว ให้ไปให้ได้ แต่สังขารไม่เอื้อเลยครับวันนั้น โชคดีนะครับ ลงมาอีกทีเมื่อไหร่เราคงได้ รู้จักกันบ้าง... ..
โดยคุณ :	scorpion - [22 ต.ค. 2541 16:58:48]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :

ทันทีที่รู้ว่าแม่นกยูงจะลงมาเยือนพระนคร ผมเริ่มเลื่อนนัดสารพัดที่มีอยู่ในช่วงวันสุดสัปดาห์ แหม ! ก็แม่นกยูงขวัญใจของผมตั้งแต่เริ่มรู้จัก pantip.com มาทั้งที จะพลาดได้ไง ไปถึงบ้านพี่วันฉัตรผมก็รีบตรงดิ่งเข้าไปในบ้าน ทำเอาน้องๆ ที่นั่งอยู่หน้าบ้านแปลกใจว่า ทำไมผมถึงรีบร้อนนักนะ ว่าแล้วก็กวาดสายตามองไปรอบๆ โต๊ะ มั่นใจมากว่าแม่นกยูงต้องอยู่แถวๆ นั้น หลังจากจดๆจ้องๆอยู่ครู่ใหญ่ ผมหันไปกระซิบถามกับพี่เสือน้อยว่าแม่นกยูงน่ะคนไหน พี่เสือน้อยชี้มาที่ 2 สาวแสนสวยที่ยืนอยู่หน้าผ๋ม พอพี่เสือชี้เสร็จ สาวหนึ่งที่ผมคิดว่เป็นแม่นกยูงเดินออกจากโต๊ะ (อ้าว ทำไงดีล่ะ แม่นกยูงเดินไปไหนแล้ว ตามไปดีไม๊เนี่ย) ยังคิดต่อไปได้ไม่ถึงไหน แม่นกยูงก็หันมาถามว่า "พี่ ไม่ทักนกยูงเลย" เปลี่ยนใจดีกว่า ไม่เผาแม่นกยูงแล้วนะ เดี๋ยวแม่นกยูงไม่แนะนำเพื่อนๆ ให้พี่เสือกะบากรู้จัก ฮิฮิ

โดยคุณ :

Coyote - [22 ต.ค. 2541 17:02:59]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	ยังเล่าเก่งเหมือนเดิมนะคะ รออ่านตอนต่อไปอยู่ค่ะ เล่าให้หมดนะคะรวมที่ไปทะเลกันด้วย แง้แง้ อิจฉาน่ะ
โดยคุณ :	ชิ+เชน - [22 ต.ค. 2541 17:28:28]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	อ่านแล้วรักน้อง Small manju จังเลย พี่จำได้เลา ๆ นะ ว่ามีเด็กมาร้องไห้อยู่ข้าง ๆ ศพ เอ๊ย ข้าง ๆ ตัว ขอบใจในความห่วงใย ตกลงเราเป็นพี่เป็นน้องกันนะ ไปไหนอย่าทิ้งกัน (ความหมายที่แท้จริง หมายถึง ถ้าพี่เมาแล้วอย่าทิ้งพี่ อิอิ) ใครมาจีบต้องให้พี่ดิ้วสกรีนก่อนนะ (ว่ากินเหล้าเป็นหรือเปล่า เอิ๊ก เอิ๊ก)
โดยคุณ :	ดอดิ้วน้องสาวสวย (ฯดิ้วฯ) - [22 ต.ค. 2541 17:35:50]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :

ได้ยินเสียงแว่วๆ ใครไม่รู้เดินขึ้นบันได ตึก ตัก ตึก ตัก เสียงปานพื้นบ้านถล่ม... เอ๊ะ... นั่นใครหว่า... หน้าไม่คุ้นเลย... เดินขึ้นชั้นสองบ้านพี่วันฉัตร... พี่ชิ+เชนตะโกนมา "นั่นแหละ นกยูง" ... อึ้ง ... พูดไม่ออก ... เงียบไปนาน ... เอ๊ะ... รูปตอนนั้นใช้ Photoshop แต่งยังไงหว่า... ว่าเวบแกงแต่งรูปตัวเองเก่งแล้วนะ มาเจอเจ้นกยูงเข้า อึ้งไปเลย ... อิ อิ ล้อเล่นง่ะ ... แบบนี้เรียกอ้วนน่ารัก ... ใครก็ได้ช่วยเซฟตอนสองไว้ให้ด้วยนะครับ ไว้กลับจากแอ่วเหนือจะมาอ่าน

โดยคุณ :

อภิศิลป์ - [22 ต.ค. 2541 18:34:22]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	จริงๆแล้วนายก๊าบเป็ดจับผิดหนุ่มดอสระอิ้วได้ ไม่ใช่เพราะรอยยิ้มหรอก แต่เป็นเพราะโดน"มือฝรั่ง"สะกิดที่ก้นตอนยืนข้างๆน่ะ อิอิ.. ส่วนแม่นกยูงก็หวานปานน้ำผึ้งสมกับรูปที่เคยเห็น (เอาใจหน่อย เดี๋ยวไม่แนะนำสาวแบ๊งให้ผมรู้จัก อิอิ) แต่ที่ผิดคาดคือ.. ผมไม่นึกว่าแม่นกยูงจะ..เอ้อ.. จะ.. จะกลมขนาดนั้น อิอิ
โดยคุณ :	เสือกะบาก - [22 ต.ค. 2541 18:52:01]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	เหอเหอ อิอิ อดไป แง๊ๆๆๆๆๆๆ
โดยคุณ :	แม่มดน้อย - [22 ต.ค. 2541 19:41:41]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	เหอเหอ อิอิ อดไป แง๊ๆๆๆๆๆๆ (ขี้เกียจพิมพ์ และไม่รู้จะพิมพ์ไรดี เลย paste ของแม่มดแก่มา) เสียดายเจงๆ ถ้าไม่ติดสอบคงไปแล้วล่ะ มาลงชื่อว่าไม่ได้ไปด้วย ฮือ ฮือ
โดยคุณ :	ยอมLog inกระทู้แรกของหลายเดือน (Patman-ZX) - [22 ต.ค. 2541 20:14:30]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	ก็ตกใจกิงๆง่ะ คิดไม่ถึงว่านกยูงจะมา ;-)~
โดยคุณ :	ha ha yee - [22 ต.ค. 2541 20:55:46]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	แง๊... พี่นกยูงเจ้าขา มันย๊าว..ยาว. เราเจอกันแย้วนะ หิหิ.
โดยคุณ :	ติ๋งหนิด - [22 ต.ค. 2541 22:19:03]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	เหอเหอ อิอิ อดไป แง๊ๆๆๆๆๆๆ (ขี้เกียจพิมพ์ และไม่รู้จะพิมพ์ไรดี เลย paste ของแม่มดแก่มา) เสียดายเจงๆ ถ้าไม่ติดสอบคงไปแล้วล่ะ มาลงชื่อว่าไม่ได้ไปด้วย ฮือ ฮือ - - ผมก็เศร้าจนมะรู้จะพิมพ์อะไร.. เลย cop ของพี่พัดมา post ซะเลย =T-T=
โดยคุณ :	ทานานัน - [22 ต.ค. 2541 22:33:15]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	ง่ะ..ไม่ได้ไป..
โดยคุณ :	I-z's - [22 ต.ค. 2541 22:47:24]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	ดีใจที่ได้เจอนกยูงนะครับ พี่ทักนกยูงไปอย่างนั้นจริง ๆ เหรอ ...... แหะ แหะ โทษจ้ะ คำว่าอ้วนของพี่ แปลว่า หุ่นอวบอั๋นน่ะครับ ...... (นกยูงน่ารักนะ)
โดยคุณ :	jing-reed. - [22 ต.ค. 2541 22:59:19]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	แง้วววว
โดยคุณ :	Le Petit Lonely Catizen - [22 ต.ค. 2541 23:19:56]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	ขอถือโอกาสตรงนี้ ขอบคุณน้อง Over กับพี่เสือน้อยด้วยครับ ที่ไปช่วยผมลากรถ (จน Over เสียโอกาสจองบันไดไปในที่สุด หึ หึ) ส่วนเชือกลากรถที่ขาดไป ผมเตรียมเส้นใหม่ไว้แล้วครับ เป็นของ 33tam รึปล่าว ไม่แน่ใจ เจอแล้วจะคืนให้ครับ ขอบคุณน้อง 33tam ด้วยครับ
โดยคุณ :	เสือกะบาก - [22 ต.ค. 2541 23:28:03]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	อยากเจอจริงๆ เสียดายที่ไม่ได้เจอ เขียนน่าอ่านมาก ชอบๆ เห็นภาพชัด ว่างๆเขียนมาให้อ่านอีกนะ
โดยคุณ :	แรม - [วันปิยมหาราช 00:15:01]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	เหมียวรักพี่...แง๊
โดยคุณ :	GigGs - [วันปิยมหาราช 03:38:08]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	ไว้ลงมาอีกนะครับ เคเคเค...
โดยคุณ :	นาย K - [วันปิยมหาราช 04:54:41]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	กล้อง หึๆๆ เอาไว้เก็บใน "คลังกระทู้เก่า" ครับผม
โดยคุณ :	คนไทยในลอนดอน - [วันปิยมหาราช 06:14:25]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	อีกละ ไม่มีใครบอกใครชวนผมตามเคย ฮือ ๆ ๆ ๆ แง ๆ ๆ
โดยคุณ :	BIOS(ขี้เกียจ login) - [วันปิยมหาราช 06:56:55]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	แง้ว...
โดยคุณ :	JeyZ - [วันปิยมหาราช 09:12:54]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	ฮือๆๆๆๆๆ.... งานนี้กระป๋มก็แห้วอีกตามเคย พึ่งโซซัดโซเซกลับมาจากดคราชเมื่อวานนี้เองอ่ะ.. แง้ว...
โดยคุณ :	Lithium Ion(ขี้เกียจloginมั่ง) - [วันปิยมหาราช 10:12:33]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	อะหยั่งบ่เรียกกั่น ผ่อง ไปคนเดียวบ่โทรหาอ้ายเลยน้อ จะอยู่กี่วันเนี่ยะ มากั๋นคี่คน จะใด แอ่วฮื้อ ม่วนๆๆๆๆเน้อ เมินๆๆมาเตื้อ
โดยคุณ :	อาฉีเสียงหล่อ - [วันปิยมหาราช 10:41:08]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	ตอนเจอครั้งแรกแทบไม่เชื่อสายตา น่าจะเอา ปากกาไปด้วย จะขอลายเซ็นต์พี่ซะกะหน่อย อิอิ..
โดยคุณ :	Freoniel & เด่ะน้อยสารภี ^_^ - [วันปิยมหาราช 11:32:49]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	อิอิ เสียดายเน้อ เวลาของเรามีน้อย นิโคลต้องรีบ
โดยคุณ :	ดุสิตา - [วันปิยมหาราช 11:42:33]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	อือ..ลืมขอลายเซ็นจิงๆด้วยจิ ไว้จะขอทางไปร-สะ-นีแล้วกันกั๊บ
โดยคุณ :	ปลากระป๋องรสปูอัด(ไม่ล็อกอิน) - [วันปิยมหาราช 12:32:11]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	/me มาลงชื่อ
โดยคุณ :	Sai - [วันปิยมหาราช 18:01:34]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	พี่นกยูงน่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก.. ใจดีด้วย.. ดีจัง *^-^*
โดยคุณ :	น้องพรู้น่ารัก - [วันปิยมหาราช 19:56:30]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	ตอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
โดยคุณ :	mono - [วันปิยมหาราช 20:57:36]

ความคิดเห็นเพิ่มเติม :	*
โดยคุณ :	นังหนูเบ - [วันปิยมหาราช 21:19:20]